Γύρω στις 12.30' μετά τα μεσάνυκτα ο ύπνος αποφάσισε πως πρέπει να μου κάνει τη χάρη και με τη δική του σύμφωνη γνώμη κοιμήθηκα.
Μεγάλο λάθος και σε λάθος χρόνο! Ένας οξύς και επαναλαμβονόμενος ήχος με επανέφερε στη γη και τη σκληρή πραγματικότητα.Πετάχτηκα έξω στο μπαλκόνι να δω τι γίνεται και είδα!
'Ενα αυτοκινητάκι κόκκινο,συμπαθητικό,μάλλον καινούργιο,μου ανοιγόκλεινε τα κίτρινα μάτια του και μου στρίγγλιζε να πάω να το κάνω να σκάσει!
Περίμενα τον ιδιοκτήτη καρτερικά μόνο και μόνο για να του πω που να βάλει το συναγερμό του και την "αμαξάρα" του,αλλά μάταια.
Ζαλισμένος γύρισα στο κρεβάτι και βούλωσα τα αφτιά μου μήπως και κοιμηθώ χωρίς να ακούω το βουητό.Τίποτα!!
Ξανά στο μπαλκόνι,είδα κι άλλους από τη γειτονιά να κάνουν το ίδιο,άκουσα να του λένε(του αυτοκινήτου)διάφορα συμπαθητικά κοσμητικά και άλλα που δεν συγκράτησα,τι να κάνω,ξαναμπήκα μέσα!
Η ιδιοκτήτης αφίχθη μετά από 1 ώρα ενοχλημένη από κάποιο μπαρ γιατί της διακόψαμε τη διασκέδαση.Της ζητώ να μας συγχωρήσει και την επόμενη φορά να το αφήσει ανοικτό γιατί έτσι κι αλλοιώς θα της κλέψουν και τις ρόδες ακόμα χωρίς η ίδια να το πάρει χαμπάρι!Εμείς τι φταίμε;
Περισσότερα... »